The
following are some Aesop Tales written in Thai. It is
provided here in Thai only as it is meant to give people
a chance to practice their translation skills. If there
was any English then you would cheat!! Over at thaihypermarket.com,
my school is selling quite a few Aesop
Tales which have been printed in English and Thai.
มดกตัญญู
วันหนึ่ง
ในฦดูร้อน มีมดตัวหนึ่งกำลังกระหายน้ำมันจึงเดินไปที่ลำธารเพื่อดื่มน้ำ
เมื่อไปถึงมันค่อยๆ ไต่ไปตามกิ่งไม้ที่ทอดลงสู่ลำธาร และก่อนที่มันจะได้ดื่มน้ำ
มันก็ลื่นถลาตกลงไปในน้ำ กระแสน้ำพัดพามันลอยห่างออกจากฝั่งไปเรื่อยๆ
ขณะนั้นมีนกตัวหนึ่งบินผ่านมา มันเห็นมดตัวน้อยกำลังตะเกียกตะกายเข้าฝั่ง
นกรู้ว่าเป็นการยากที่มดจะช่วยเหลือตัวเองได้ มันจึงหักกิ่งไม้ทิ้งลงไปในใกล้ๆตัวมด
"เร็วๆเข้ารีบเกาะกิ่งไม้นั่น"นกตะโกนบอก มดรีบตะกายขึ้นไปบนกิ่งไม้นั่นทันที
ในที่สุดมดก็สามารถถึงฝั่งโดยปลอดภัย "ข้าจะไม่ลืมบุญที่ท่านช่วยชีวิตของข้าไว้"
"ถ้ามีโอกาสตอบเเทนบุญคุณที่ท่านได้ข้าจะไม่รอช้าเลย"มดกล่าว
หลายวันต่อมา มีนายพรานคนหนึ่งออกเดินล่าสัตว์ผ่านมา เขามองเห็นนกใจอารีย์ตัวนั้นเกาะอยู่บนตนไม้
นายพรานจึงยกธนูขึ้นเล็งไปยังนกตัวนั้นทันที ในเวลาเดียวกัน
มดเดินผ่านมาเห็นเหตุการณ์พอดี มันจึงรีบตรงไปที่เท้าของนายพราน
แล้วอ้าปากกัดอย่างเต็มแรง นายพรานกระโดดโหยง พร้อมกับร้องอย่างเจ็บปวด
ลูกธนูที่ปล่อยออกไปแล้วจึงพลาดไม่ถูกนกใจอารีย์ตัวนั้น
ลาโง่ผู้หลงผิด
มีสิงโตตัวหนึ่งกำลังหิวจัดมัจึงเดินเข้าไปในป่า
เพื่อหาอาหารกินเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง สิงโตก็ไม่สามารถจับ
เหยื่อมากินได้มันจึงตัดสินใจที่จะไปหาอาหารกินจากในหมู่บ้านเมื่อไปถึงสิงโตพบว่ามีลาอ้วนตัวหนึ่งอยู่ในคอก
มันจึงเดินเข้าไปหาเพื่อจะจับลาตัวนั้นกินเป็นอาหาร ที่บริเวณใกล้ๆ
กันนั้นมีไก่โต้งตัวหนึ่งเกาะอยู่บนรั้วขณะที่ สิงโตกำลังกับตะคุบเหยื่อของมันทัดใดเจ้าไก่โต้งก็ส่งเสียงขันดังก้องขึ้นมา
สมัยนั้นกล่าวกันว่า สิงโตเกลียดกลัว เสียงขันเป็นที่สุด
มันจึงรีบวิ่งหนีเพื่อไปให้พ้นจากเสียงที่มันเกลียดนั้น
ลาซึ่งหันมาเห็นเข้า ก็นึกว่าสิงโตตัวนื้ขี้ขลาด เพราะกล้วแม้แต่เสียงขันของไก่มันจึงรีบวิ่งตามสิงโตไป
เพื่อให้ใครๆคิดว่าสิงโตหวาดกลัวมัน ส่วนสิงโตวิ่งไปได้
สักพักมันจึงหยุดวิ่งเพราะมันไม่ได้ยินเสียงของไก่แล้ว สิงโตเห็นลาวิ่งตามมา
จึงกระโจนเข้าตะครุบเจ้าลาโง่ตัวนั้น มันจึงนึกดีใจที่มีอาหารกินโดยไม่ต้องเหนื่อยแรงวิ่งตามล่า