เรื่องของโมโม

เด็กหญิงศิวะพร อธิเกียรติ์ ชั้น ป.6/3
เด็กหญิงขนิษฐา ก้านขุนทด ชั้น ป.6/3
โรงเรียนศรีวิทยาปากน้ำ ต.ปากน้ำ อ.เมือง จ.สมุทรปราการ

Download mp3 file

โมโมเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ชอบดื่มนม เพราะฉะนั้นเธอจึงเป็นคนที่ไม่ค่อยสูงเท่าไร เลยมักจะถูกเพื่อนๆล้ออยู่เสมอ แต่เธอก็ไม่สนใจอะไร โมโมเป็นเด็กที่รักการอ่าน สนใจเรื่องราวต่างๆในหนังสือซึ่งเป็นสิ่งที่น่าสนใจ มันทำให้เธอเห็นโลกที่กว้าง ดังนั้นเธอจึงสามารถอ่านหนังสือได้หลายประเภท มีน้อยประเภทเท่านั้นที่เธอไม่สนใจเสียเท่าไร และหนังสือเรียนก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย

โมโมเป็นเด็กที่น่าตาน่ารัก อัธยาศัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส จึงทำให้เธอมีเพื่อนมากมาย ทุกๆวันในช่วงพักกลางวัน เธอมักจะเลือกหยิบหนังสือสักเล่มแล้วเดินไปยังห้องแห่งความลับ มันเป็นห้องที่เธอได้บังเอิญพบเข้า ห้องเล็กๆที่มีแสงพอเพียงต่อการอ่านหนังสือของเธอ เธอจึงใช้ห้องนี้เป็นที่อ่านหนังสือส่วนตัว โดยที่เพื่อนๆหรือใครๆก็ไม่เคยรู้

ในวันหนึ่ง โมโมก็เข้ามายังห้องสมุดเหมือนเคย เธอเลือกที่จะหยิบหนังสือเล่มหนึ่งที่มีชื่อหนังสือว่า "นมยิ่งดื่ม สุขภาพยิ่งดี" เมื่อเธอเริ่มเปิดอ่านไปทีละหน้าๆก็รู้สึกว่ามันเรียกร้องให้เธอสนใจมากขึ้น โดยไม่รู้ตัวเลยว่า ขณะนี้พระอาทิตย์กำลังจะตกเสียแล้ว เธอก็ได้พล่อยหลับไป "ว้าว! ที่นี่สวยจัง" ภาพฟาร์มเลี้ยงวัวแห่งหนึ่งได้ปรากฏต่อสายตาเธอในขณะที่โมโมกำลังสำรวจรอบกายเธอก็พบว่ามีลุงคนหนึ่งเดินมาถามเธอว่า"หนูเป็นใครกันเนี๊ยะ แล้วมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร หนูมาจากไหน" โมโมนิ่งเงียบ เธอไม่รู้ว่าจะตอบไปว่าอย่างไร ในเมื่อเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอมาที่นี่ได้อย่างไร คุณลุงตอบด้วยท่าทีใจดี "ไม่รู้ก็ไม่เป็นไรนะ ไปนั่งเล่นที่บ้านลุงก่อนดีกว่า" ระหว่างที่เดินทางเธอจึงเอ่ยถามลุงว่า "สวนเขียวๆที่นี่มีไว้ทำไมค่ะ ทำไมมีวัวเต็มไปหมด" คุณลุงจึงอธิบายว่า "ที่นี่เป็นฟาร์มโคนมจ๊ะ ลุงจะรีดนมวัวแล้วนำไปผ่านกระบวนการต่างๆเพื่อความสะอาด แล้วก็จะเอามาใส่ในขวดบ้าง ใส่ในกล่องบ้าง อย่างที่หนูเคยเห็นตามร้านค้าทั่วไปไงจ๊ะ"คุณลุงเริ่มสังเกตสีหน้าของโมโมจึงรู้ว่า เธอคงไม่ชอบดื่มนมแน่"หนูไม่ชอบนมหรือจ๊ะ มันดีต่อสุขภาพนะ หนูจะสูงจะแข็งแรงด้วย"

"ก็มันเหม็นๆนี่ค่ะ" โมโมตอบอย่างใสสื่อ "เอางี้ ลุงจะพาหนูไปดูอะไรบางอย่าง หนูจะต้องสนุกแน่ๆ" คุณลุงพูดขึ้นและคุณลุงก็พาหนูน้อยโมโมไปดูฝูงวัว ดูการรีดนมวัว กรรมวิธีต่างๆ จนกระทั่งบรรจุใส่ขวด และทุกขั้นตอนเธอก็ได้มีส่วนร่วมในการทำด้วย"สนุกจังเลยค่ะ หนูชอบจัง แม่วัวนี้ใจดีจังเลยนะค่ะ ให้นมเรารีดทุกวันเลย" โมโมกล่าวด้วยความเหน็ดเหนื่อยคุณลุงยื่นแก้วนมให้โมโม ทีแรกเธอปฏิเสธ แต่ด้วยความหิวจึงรับมาดื่ม เธอดื่มจนหมดแก้วเลยทีเดียว
"เก่งนี่ เป็นไงบ้างล่ะโมโม" คุณลุงเอ่ยถามขึ้น
"ก็อร่อยดีนี่นา เสียดายจัง รู้งี้หนูกินตั้งนานแล้ว" โมโมพูด้วยความไร้เดียงสา

"หนูสัญญาได้ไหม ว่าจะดื่มนมทุกวัน" โมโมพยักหน้าตอบรับ แล้วคุณลุงก็มอบเข็มกลัดประจำฟาร์มให้แก่โมโม จากนั้นเธอและคุณลุงก็เดินทางไปยังบ้านพัก ระหว่างทางก็ร้องเพลงไปด้วย "นมยิ่งดื่มสุขภาพยิ่งดี ดื่มวันนี้ฉันจะแข็งแรงวันหน้า วิตามิน โปรตีน แคลเซียมนานามาดื่มนมกันเถอะหนาเพื่อสุขภาพเอย" แล้วโมโมก็เข้านอน พอโมโมลืมตาขึ้นก็รู้สึกว่าตัวเองยังอยู่ในห้องลับ โมโมหันไปข้างๆก็เห็นเข็มกลัดของคุณลุงอยู่ข้างๆตัวเอง โมโมจึงรู้ว่าตัวองไม่ได้ฝันไป แล้วโมโมก็รีบกลับบ้าน แล้วก็เล่าให้ใครต่อใครฟัง ทั้งพ่อทั้งแม่และเพื่อนๆ และทุกวันนี้โมโมจะดื่มนมทุกวัน เพราะเธอรู้แล้วว่ามันดีต่อสุขภาพอย่างไร