วันลอยกระทง (by Wusuwat Satitamajit)

ในวันลอยกระทงผมไม่ได้ไปลอยกระทงหรอก ไม่รู้สึกอะไร อยู่บ้านตามปกติ อาจเหมือนว่าผมมันไม่รักษาวัฒนธรรมไทย ก็มันเป็นอย่างนี้ ปกติ ขี้เกียจลอย ไม่รู้ลอยทำไม ตอนเด็กๆผมชอบลอย แต่แม่ไม่ให้ไปลอย ตอนนี้ไม่ชอบลอยแม่ก็บอกให้ไป แต่ผมไม่ไป พอวันจันทร์(ลอยกระทงวันเสาร์) ถามเพื่อน มันก็ไม่ลอยกันแทบทั้งห้อง(เฉพาะผู้ชาย) แล้วพอวิชาสังคมครู ก็ด่าว่า ''พวกนี้มันไม่รักษาวัฒนธรรมต้องรอให้แก่ก่อนหรือไง ทำเป็นอ้างว่าลอยแล้วน้ำเน่า'' แต่ที่ผมเห็นกระทงจากโรงเรียนก็กระดาษมันทำหน้าปกนิตยสาร ยังพอโอเค กระทงที่ขายทำจากพลาสติกและโฟมย่อยสลายป่าว แล้วจากนั้นกลับบ้าน 3 วันผ่านก็ยังไม่เก็บกระทงจากน้ำเลย มีข่าวเด็กตกโป๊ะตายด้วยในลอยกระทง(น่ากลัว) แต่อย่างน้อยมันก็เป็นวัฒนธรรมไทยถ้ามีคนอย่างผมทั้งประเทศสิบปีผ่านประเพณีล่มชัวร์ ขอบอกว่าคนผู้ชาย(ผู้หญิงด้วยรึป่าวผมก็ไม่รู้) บางคน(แต่คนไปลอยในห้องไม่ถึง50%) มันบอกว่า มันไปลอยในหน้า web page แต่ความจริงมันไม่ไปครับ จะว่ามันว่าอะไรดีเหอะๆคนอ่านคงคิดออก m(- -)m คารวะ

On Loy Krathong day, I didn't go to float a krathong this year. I didn't feel like going. I stayed at home as usual. It was like I didn't keep Thai culture. Usualy, I'm too lazy to float. When I was a kid I liked to float my Krathong but my mother did not allow me. This year I didn't want to float my krathong but my mother told me to go. I didn't go. At school, I asked my friends about Loy Krathong. They told me that nearly all them did not go to float a krathong. In my social studies subject, my teacher said "You didn't keep Thai culture. Are you waiting until you are old to float krathongs? If you wait the river will be bad." But Krathong in my school is made from magazines but krathongs sold by the side of the road is made from foam and is not good. Three days later the krathongs are still in the river.