วันลอยกระทง (by Pannita Songprasertchai)

เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน 2546 ที่ผ่านมา ตรงกับวันสงกรานต์ เราลอยกระทงกันเพื่อที่จะขอขมาลาโทษพระแม่คงคา ฉันกับครอบครัวและญาติของฉันต่างมารวมกันที่บริษัท S.P.K. ซึ่งเป็นบริษัทของป้าฉัน ทุกคนต่างมาที่นี้กันหมดเพื่อที่จะทำกระทงลอยด้วยกัน แต่ป้าของฉันอีกคนหนึ่งมาไม่ได้เพราะป้าของฉันไปลอยกระทงที่ จังหวัดตาก ที่เรียกกันว่า กระทงสาย ป้าฉันจึงมาไม่ได้ ทุกคนต่างก็ทำกระทงที่ตัวเองจะเอาไปลอย บางคนก็ทำสวย บางคนก็ทำไม่ค่อยสวยแต่ถ้าเราทำด้วยตัวเองมันก็ภูมิใจ พอทำเสร็จแล้ว ทุกคนก็เอามาวางรวมกันฉันก็นึกว่าจะเอากระทงของแต่ละคนมาประกวดกันในนั้น แต่ฉันบอกกับทุกคนว่าของฉันสวยที่สุดอยู่แล้ว แต่ทุกคนเขาก็หัวเราะ ตอนแรกฉันก็จะให้กระทงตัวเองสวยที่สุด แต่พอคิดไปคิดมา ฉันว่ากระทงของป้าของฉันสวยกว่าของฉันอีก แต่ป้าของฉันทำให้พี่ชายของฉันอีกหนึ่งคน เพราะพี่ฉันทำกระทงไม่ค่อยสวยเลยไม่กล้าทำเอง วันนี้ทุกคนต่างนอนดึกกันเพราะ รอลอยกระทงกัน ป้าฉันบอกว่าต้องลอยตอน 23.00 น. แต่ฉันรอไม่ไหวเพราะฉันง่วง ฉันเลยไปลอยกระทงก่อน ตอนที่ฉันลอยกระทงฉันมีความสุขมาก ที่แม่น้ำที่ฉันไปลอยกระทงมีการประกวรนางนพมาศด้วย มีพลุส่องแสงประกายในยามค่ำคืน ฉันและครอบครัวกลับบ้านอย่างมีความสุข

Loy Krathong's Day

November 8th was Loy Krathong's day. We floated our Krathongs to apologize to the goddess of water. All of my family came to S.P.K. But my aunt didn't go to S.P.K. because she went to Tak province. Everybody made krathongs to float. My family and I went to the river to float our krathongs. At the river there was a Miss Noppama's show complete with fireworks. It was very very very beautiful! Today, my family and I were happy and we had fun. At night my family went home and were happy.